Showing posts with label Stories. Show all posts
Showing posts with label Stories. Show all posts

Sunday, September 16, 2012

"ඔබ හොදින්ද ?"


  දිනක් ගොවියෙක් තම කරත්තයෙන් පාරේ ගමන් කරමින් සිටින විට සිදු වු රිය අනතුරකින් තුවාල ලැබුවා.මෙකට හේතුව උනේ ලොරි රථයක් කරත්තයේ ගැටිමයි.ගොවියා විසින් පොලිසියට ලබාදි තිබු කට උත්තරය නිසා රක්ශණ සමාගම ඔහුට වන්දි ලබාදිම ප්‍රතික්ශේප කර තිබුනා.මේ අසාධාරණයට විරුද්ධව ගොවියා අදිකරණයේ නඩුවක් ගොනු කලා.
විත්තියේ නිතිඥයා:මට තේරෙනව ඔබ වන්දි ඉල්ලන්නේ අනතුර නිසා කියලා,නමුත් අනතුරකට වන්දි ලබා දෙනවනම් ඉන් ඔබට යම්කිසි හානියක් විය යුතුයි නේද?
ගොවියා:ඔව්,ඇත්තෙන්ම.
විත්තියේ නිතිඥයා:නමුත් ඔබ පොලිසියට දුන් කට උත්තරය අනුව පොලිස් නිලදාරින් ඔබෙන් "ඔබ හොදින්ද?" කියා ඇසු විට ඔබ කියා තිබෙන්නේ,"මම මීට පෙර කවදාවත් මෙතරම් හොදින් සිට නෑ කියායි".ඒය ඇත්තද?
ගොවියා:ඔව්,නමුත්....
විත්තියේ නිතිඥයා:සරළ පිලිතුරක්,ඔව්ද?නැත්ද?
ගොවියා:ඔව්.
    පසුව තිබුනේ ගොවියා විසින් ඉදිරිපත් කල නිතිඥයාගේ ප්‍රශ්ණ ඇසිමේ වාරයයි.
පැමිණිල්ලේ නිතිඥයා:කරුණාකරලා කියනවද මේ ගරු අදිකරණයට ඇත්තටම ඒතන මොකද උනේ කියල.ඒ කියන්නේ ඔබට ඒවැනි කට උත්තරයක් දෙන්න පෙලඹවු කරුණු.
ගොවියා:ඇත්තෙන්ම,අනතුරෙන් පසු මම දුටුවා මගේ අශ්වයා කැඩුණු කකුලක් සහිතව පාර අයිනේ වැට් සිටියා,මා සමග ගිය අසරණ බල්ලා වෙදනාවෙන් කෑ ගසමින් සිටියා.ඊට මොහොතකට පසු පොලිසියෙන් පැමිණියා,මගේ අශ්වයා දිහා බැලුවා ඌට වෙඩි තියලා මැරුවා,ඊලගට බල්ලා ලගට ගියා,ඌ දිහා බලලා උට වෙඩි තියලා මරලා දැම්මා.
අවසානෙට මගේ ලගට ඇවිත් ඇහුවා "ඔබ හොදින්ද කියලා?"
ඊතින් අර ඔක්කොම දිහා බලන් හිටපු මම වෙන මොනව කියලා කියන්නද?,ඒකයි ඒහෙම උත්තරයක් දුන්නේ...

Monday, September 3, 2012

ෂර්ලොක් හෝම්ස්

 ශ්‍රීමත් ආතර් කොනන් ඩොයිල් උපත ලැබුවේ 1859 මැයි මස 22 වන දින ස්කොට්ලන්තයේ එඩිංබ්‍රෝ නගරයේය. චිත්‍ර ශිල්පී චාල්ස් ඇල්ටමොන්ට් ඩොයිල් ඔහුගේ පියා වූ අතර මව වූයේ මේරි ෆො‍ලේ ඩොයිල්ය. 1855 වසරේ විවාහ දිවියට එළැඹි ඔවුන්ගේ පළමු දරුවා වූයේ ආතර්ය. පියාගේ අධික බිමත්කම නිසාම ඔහුගේ මව, පියා අතහැර දමා යනවිට ආතර්ගේ වයස අවුරුදු 5 වූවා පමණි.6-5 නමුත් 1867 දී එනම් ආතර්ට වයස අවුරුදු 8 දී විසිරී ගිය පවුල යළි එක්විය. එතැන් පටන් ඔවුන් ජීවත් වූයේ චාල්ස් ඩොයිල් විසින් කුලියට ගන්නා ලද අපිරිසිදු කුඩා නිවාසවලය. කුඩා ආතර් ක්‍රිස්තියානි භක්තිකයකු වූ අතර ඔහු පාසල් අධ්‍යාපනය සඳහා පාසලට ඇතුළත් වීමට පෙර සිය නමට ක්‍රිස්තියානි නමකින් කොටසක්ද එකතු කර ගත්තේය. ඔහු බෞතීස්ම වූයේ “ආතර් ඉග්නේෂස් කොනන්” නමිනි. ඔහුට එම නම ලබා දෙන ලද්දේ මයිකල් කොනන් නම් වූ ඔහුගේ කැපකාර පියා විසිනී. එඩ්න්බර්ග් ශාන්ත මේරි ආසන දෙව්මැදුරේ දීය. අවුරුදු 9 දී රෝමානු කතෝලික සභාවට අයත් පාසලක මූලික අධ්‍යාපනය ලැබූ ඔහු 1870 සිට 1875 දක්වා කාලයේ අධ්‍යාපනය ලැබුවේ ස්ටෝනිහර්ස්ට් පාසලෙනි. 1876 දී ඔස්ට්‍රිියාවේ ස්ටෙලා මැට්යුටිනා ද්විතියික පාසලෙන් අධ්‍යාපනය ලැබ එඩින්බර්ග් විශ්වවිද්‍යාලයට ඇතුළු වූයේය. ඒ වෛද්‍ය විද්‍යාව හැදෑරීම සඳහාය. 1881 දී වෛද්‍ය උපාධිය ලැබ ඉන් පිටවුණු ආතර් බර්මිංහැම් සහ ශේ‍රාප්ෂයර් ප්‍රාන්තවල පෞද්ගලික බෙහෙත් ශාලාවක් පවත්වාගෙන ගියේය. 
  රෝගීන් රහිත බෙහෙත් ශාලාවේ පාළුව නැතිකර ගැනීම සඳහා ඔහු කෙටි කතා ලිවීමට පටන් ගත්තේය. ඔහු අතින් ලියැවුණු පළමු ප්‍රබන්ධ කතාව “The Haunted Grange Of Goresthope” නම් විය. නමුත් එය සාර්ථක කෙටි කතාවක් වූයේ නැත. පසුව ලියන ලද The Mistery Of Sasassa Valley නම් කෙටි කතාව 1879 සැප්තැම්බර් 6වන දින Chamber’s Edinburgh Journal සඟරාවේ පළ විය. 
  දරුවන් පස් දෙනකුට පියෙකු වූ ආතර් ජනතාව අතර ගෞරවයට පාත්‍ර වූ වෛද්‍යවරයෙකු නොවීය.  ඒ නිසාම ඔහු වැඩි වශයෙන් ප්‍රබන්ධ කතා ලිවීමට පටන් ගත්තේය. ඔහුගේ පෑනින් බිහිවූ අති දැවැන්ත ප්‍රබන්ධ කතා මාලාව වූයේ
  ෂර්ලොක් හෝම්ස් රහස් පරීක්ෂක කතා පෙළයි. ෂර්ලොක් හෝම්ස් කතා මාලාවේ එන ප්‍රධාන චරිතය වූ ෂර්ලොක් හෝම්ස් නම් පෞද්ගලික රහස් පරීක්ෂකයා නිසා ශ්‍රීමත් ආතර් මුළු ලෝකයේම වැසියන්ගේ අවධානයට පාත්‍ර විය. ෂර්ලොක් හෝම්ස් නම් වන චරිතය ගොඩනැගීම සඳහා අඩිතාලම වැටුණේ ශ්‍රීමත් ආතර් එඩින්බර්ග් විශ්වවිද්‍යාලයේ වෛද්‍ය විද්‍යාව හදාරන සමයේදී උපකල්පන සහ නිරීක්ෂණ මගින් නිගමනයට එළැඹීමටත් අසාමාන්‍ය ලෙස සැඟව ඇති තොරතුරු අනාවරණය කර ගැනීමටත් මනා නිපුණත්වයක් තිබූ මහාචාර්ය ජෝසප් බෙල්, ආතර්ගේ හිත ඇද බැඳ ගත්තෙකි. මහාචාර්ය බෙල්ගේ ක්‍රමවේදය අධ්‍යයනය කළ ආතර් මහාචාර්යවරයා දෙස බලා ෂර්ලොක් හෝම්ස් චරිතය ගොඩනැගුවේය. මෙම රහස් පරීක්ෂකයා සඳහා පළමුව ඔහු යෙදූ නාමය වූයේ “ෂෙරිංෆඩ් හෝස්”ය නමුත් එය ජනතාව අතරට නොයනු ඇති බව උපකල්පනය කළ ඔහු එකල ජනප්‍රිය ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකු වූ “ෂර්ලොක්” ගේ නම මේ සඳහා භාවිත කිරීමට තීරණය කරන ලදී. “හෝම්ස්” යනු අපරාධ පරීක්ෂණ විද්‍යාවේ පුරෝගාමී පුද්ගලයෙකි. මේ දෙදෙනා එක්කොට “ෂර්ලොක් හෝම්ස්” නමින් මෙම දැවැන්ත චරිතය නම් කරන ලදී. හෝම්ස්ගේ සහායකයා ලෙස මෙම කතා මාලාවේ ප්‍රධානතම කාර්යයක් ඉටු කරන දොස්තර ජේම්ස් වොට්සන් ද මනඃකල්පිතව නිර්මාණය වූවකි. නමුත් විචාරකයන්ගේ අදහස්වලට අනුව දොස්තර ජේම්ස් වොට්සන් යනු දොස්තර ආතර් කොනන් ඩොයිල් මය. 
  දීර්ඝ ෂර්ලොක් හෝම්ස් කතා 4ක්ද කෙටි ෂර්ලොක් හෝම්ස් කතා 56ක්ද රචනා කළ ඔහු ඉන් ඔබ්බටද විශාල කතා ප්‍රමාණයක් ප්‍රබන්ධ කර තිබිණි. කවි ‍පොත් 2ක්ද කෙටි කතා 12ක් ද ප්‍රබන්ධ 50කට අධික සංඛ්‍යාවක්ද කවි සංකල්ප 70කට අධික සංඛ්‍යාවක් ද ඔහු අතින් බිහි විය. 

Saturday, September 1, 2012

විනාඩි පහක්..


  දිනක් park ඒකක,කාන්තාවක් සහ පිරිමි කෙනෙක් බංකුවක වාඩි වෙලා කතා කරමින් සිටියා.අර ඉන්නේ මගේ පුතා.කාන්තාව රතු පාට ඇදුමක් ඇදගෙන ඔංචිලි පදින දරුවකු පෙන්වා කිව්වා.'ඒයා ලස්සන ළමයෙක්නේ'.අතන සුදු පාට ගව්මක් ඇදගෙන බයිසිකල් පදින්නේ ඒ මගේ දුව.පිරිමි කෙනා කිව්වා.
  ටික වෙලාවකින් පිරිමි කෙනා ඔරලොසුව දිහා බලලා දුවට කතා කලා,
"මලිෂා අපි දැන් යමුද?" 
"අනේ තාත්තා තව විනාඩි 5 ක් ඉමුද?" දරුවා බෑගෑ පත් උනා.
"හොදයි විනාඩි 5යි"
දරුවා නැවත සෙල්ලම් කරන්න උනා.
විනාඩි 5 කට පස්සේ තාත්තා නැවත කතා කලා,
"අපි යමුද දුව?"
ආයෙමත් මලිෂා ආයාචනය කලා,
"තව විනාඩි 5 යි තාත්තා Please " තාත්තා හිනාවෙලා "හොදයි" කියලා ඉද ගත්තා.
Invest Money "ඔයා හරිම ඉවසිලිවන්ත තාත්තා කෙනෙක් නේද?" කාන්තාව ප්‍රතිචාර දැක්වුවා.
මලිෂාගේ තාත්තා කිව්වා,"ඇගේ සහොදරයා Tom මැරුනා මීට වසරකට විතර පෙර බිමත් රියදුරෙකුගේ අතින්.මට කවදාවත් බැරි උනා ඔහුත් සමග වැඩි කාලයක් ගත කරන්න,දවසට විනාඩි 5 කට 10 කට වඩා.මම මටම පොරොන්දු උනා ඒ වරද කවදාවත් මගේ දුවට කරන්නේ නෑ කියලා."
  ඇය හිතුවට ඇයට සෙල්ලම් කරන්න විනාඩි 5 වැඩිපුර ලබුනා කියලා ඇත්තටම මටයි වැඩිපුර විනාඩි 5ක් ලැබුනේ ඇයත් සමග ගත කරන්න,ඇය සෙල්ලම් කරනවා බලාගෙන ඉන්න.

Wednesday, August 29, 2012

දුවගෙන් තැග්ගක්...


   මේ කතාව පුංචි ගැණු ළමයෙක් ගැන.දවසක් මේ පුංචි ගැණු ළමයා Gold paper රොලක් අරගෙන ඒකෙන් කැලි කපලා පොඩ් කාඩ්බෝඩ් පෙට්ටියක අලවනවා.මෙක දැකපු මෙයාගේ තාත්තට ටිකක් කේන්ති ගියා.ආර්ථික අමාරුකම් තියන මේ කාලේ දරුවගේ නාස්තිකාර වැඩේට තාත්තා මෙයාට දඩුවමකුත් කලා.කොහොමහරි මේ පුංචි ගැණු ළමයා ඊලග දවසේ උදේ තාත්තා ළගට ඇවිල්ලා අර ලස්සන කර කර හිටපු පෙට්ටිය දිලා කිව්වා "මේක ඔයාට තාත්තා කියලා"
   තාත්තට හරියට දුක හිතුනා ඒයාට දඩුවම් කරපු ඒකට.ඒයා තැගි පෙට්ටිය ඇරලා බැලුවා.හැබැයි ඒක හිස්.තාත්තා පුංචි ගැණු ළමයට කතා කලා,"දුව ඔයා දන්නැද්ද කාට හරි තැග්ගක් දෙනවනම් ,ඒක ඇතුලේ මොනවහරි තියෙන්න ඔන නේද?.පුංචි ගැණු ළමයා ඇස්වල කදුලු පුරවගෙන තාත්තා දිහා බලලා කිව්වා "අනේ තාත්තා,ඒක හිස් නෑනේ,මම ඒක හාදු වලින් පිරෙව්වනේ.දන්නවද ඒ ඔක්කොම ඔයාට,තාත්තේ."තාත්තා හරි ආදරෙන් දරුවව තුරුලු කරගෙන සමාව ඉල්ලුවා ඒයා අතින් වෙච්ච වැරැද්දට.
   ටික කාලෙකින් පුංචි ගැණු ළමයා අනතුරකින් මිය ගියා.ඒත් වසර ගණනාවක් යනකම්ම ඒයාගේ තාත්තා  අර පුංචි පෙට්ටිය ඇදේ පැත්තකින් තියාගෙන හිටියා.දුකක් පසුතැවිල්ලක් ඒන හැම වෙලාවකම තාත්තා අර පෙට්ටියෙන් හාදුවක් අරගෙන මතක් කරනවා ඒයාගේ දුවව ඒයාට ගොඩාක් ආදරය කරපු.  
"In a very real sense, each one of us, as humans beings, have been given a gold container filled with unconditional love from our children, family members, friends, and God. There is simply no other possession, anyone could hold, more precious than this."

Wednesday, August 22, 2012

යාලුවෝ දෙන්නෙක්..

  යහලුවන් දෙදෙනෙක් කාන්තාරයක් මැදින් ගමන් කරමින් සිටියා.අතර මගදි යම් කාරණයක් නිසා දෙදෙනා වාදයකට පැටලුනා.ඒක් යහලුවෙක් අනෙකාගේ කම්මුලට පහරක් ගැසුවා.කම්මුල් පහර වැදුනු කෙනාට හොදටම රිදුනා.ඔහු කිසිවක් නොපවසා වැල්ලේ මෙසේ ලිවා "අද මගේ හොදම යාලුවා මට කම්මුල් පහරක් ගැහුවා"
 ඔවුන් දිගටම ගමන් කල විට ක්ෂේම භුමියක් හමුවුනා.ඔවුන් ඒතන ටිකක් ගිමන් හරින්න තිරණය කලා.ඒතන තිබුනු වතුර වලේ නාන්න ගිය කම්මුල් පාර කාපු යලුවා,වතුරේ ගිලෙන්න ගියා.මේක දැකපු අනෙක් කෙනා ඔහුව බේරාගත්තා.ගිලෙන්න ගිහිපු කෙනා ගොඩ ඇවිල්ලා ලොකු ගලක ලිව්වා."අද මගේ හොදම යාලුවා මගේ ජිවිතය බේරුවා".
  අර කලින් ගහපු පස්සේ ඔහුගේ හොදම යාලුවව බේර ගත්තු කෙනා අහනවා "මම ඔයාට ගැහුවට පස්සේ ඔයා ඒක වැල්ලේ ලිවා,හැබැයි දැන් ඔයා ඒක ගලක ලියනවා.ඒ මොකද?". අනෙකා පිලිතුරු දෙනවා "කවුරුහරි අපිට රිදෙව්වොත් අපි ඒක වැල්ලේ ලියන්න ඔනේ මොකද දයාව කියන සුලගින් ඒක මැකිලා යන නිසා,හැබැයි කවුරු හරි අපිට හොදක් කලොත් ඒක අපි ගලක කොටන්න ඔන,මොකද කිසිම සුලගකින් ඒක කවදාවත් නොමැකෙන නිසා"

Do not value the things you have in your life. But    value who you have in your life.

Tuesday, August 14, 2012

ජිවිතේ....


   දිනක් මහාචාර්යවරයෙක් විශ්වවිද්‍යාල දේශණයක් සදහා සහභාගි වුනා.ඒයාගේ මේසය උඩ තිබුනා ගොඩාක් දෙවල් ඒයා අරගෙන ආපු.ළමයි පන්තියට ආවම මහාචාර්යවරයා නිශ්ශබ්දවම වැඩ පටන් ගත්තා.ඒයා ලොකු භාජනයක් අරගෙන ඒකට අගල් 2 විතර ගල්කැට උඩටම පිරෙව්වා.
පස්සේ ඒයා ළමයිගෙන් ඇහුවා බදුන පිරිලද කියලා?
ළමයි කිව්වා, ඔව් ඒක පිරිලා.
   මහාචාර්යවරයා නැවත පබලු ටිකක් අතට අරගෙන ඒ බදුනටම පිරෙනකම් දැම්මා.ආයේත් ඒයා අර ප්‍රශ්ණෙම ළමයිගෙන් ඇහුවා.
ඔවුන්ගේ පිලිතුර උනේ ඔවු කියන ඒකමයි.
   මහාචාර්යවරයා ඊලගට අතට ගත්තේ වැලි භාජනයක්.ඒයා ඒකත් අර භාජනයටම දැම්මා.ආයේත්  ඇහුවා බදුන පිරිලද කියලා?
ඒවිට නම් හැමොම ඒකමතිකව කිව්වා දැන්නම් පිරිලා කියල.
  "හොදයි" මම කියන්න හැදුවේ ඔයාලගේ ජිවිතයත් මේ භාජනය වගේ කියලා මහාචාර්යවරයා කිව්වා.ගල් කැට තමයි ජිවිතේ වැදගත් දේවල් හරියට ඔයාලගේ පවුල,ළමයි,හවුල්කාරයා,අධ‍යාපනය,සෞඛය වගේ අනිත් හැමදේම නැතිඋනත් නැති නොවන දේවල්.ඔයාගේ ජිවිතය සම්පුර්ණකරන දේවල්.
පබලු කියන්නේ අමතර දේවල් රැකියාව වගේ.
වැලි කියන්නේ පොඩි පොඩි හැමදේම.
"ඔයා ඔයාගේ භාජනයට ඉස්සෙල්ලම වැලි දාගත්තොත්,ගල්කැට,පබලු වලට ඉඩ නැතිවෙනවා.ඔයාගේ ජිවිතෙත් ඒ වගේ"
ඔයා කාලය සහ ශක්තිය පොඩ් පොඩි දේවල් වලට වැයකලොත්,ජිවිතේ වැදගත් දේවල් වලට දෙන අවදානය අඩුවෙනව. ඒ නිසා අවදානය වැඩිපුර ඔයාගේ සතුට වෙනුවෙන් යොදවන්න.

Saturday, August 4, 2012

අම්මා


   මගේ අම්මට තිබුනේ එක ඇහැයි.මම ඇයට අකමැතියි.......ඇය එතරම් කැතයි.ඇය පවුලට උදවු කරන්න කලේ කෑම උයලා පාසල ලග විකුණන ඒක.මම ප්‍රාථමික පංතිවල ඉන්න දවස්වල එක දවසක් මගේ අම්මා මාව බලන්න පාසලට ඇවිත් හිටියා.මම සෑහෙන දුශ්කරතාවකට පත් උනා. "ඇය කොහොමද මට එහෙම කලේ?" මම ඇයව පිලිකුල් කලා,ඇය දිහා රවලා බලලා මම එතනින් දුවල ගියා.
   අනෙක් දින පාසලේදි පංතියේ කෙනෙක් "ඊයා ඔයාගේ අම්මට තියෙන්නේ එක ඇහැයි.." කියලා කිව්වා.මට සැහෙන ලැජ්ජ හිතුනා.මට ඒවෙලාවේ හිතුනේ අම්මා අතුරුදහන් වෙනවනම් හොදයි කියල.මම ඇය ඉදිරියේ ඇයට කිව්වා "ඔයාට ඔනේ මාව ඉස්කොලේදි විහිලුවක් වෙනවා දකින්නද,ඇයි ඔයා මැරෙන් නැත්තේ? "
   අම්මා මුකුත්ම කිව්වේ නෑ මට....මට මාවම පාලනය කරගන්න බැරිඋනා.මම හිටියේ ඒ තරම් කේන්තියෙන්.මට පොඩ්ඩක් වත් අම්මගේ හැගිම් ගැන හිතුවේ නෑ.මට ඔන උනේ ගෙදරින් පිට වෙන්න,ඒයත් එක්ක කිසිම සම්බන්දයක් තියා ගන්න මට උවමනා උනේ නෑ. මම මහන්සියෙන් ඉගනගත්තා,මට ශිෂ්‍යත්වයක් ලැබුනා පිටරටක ඉගන ගන්න.
   ඊට පස්සේ,මම කසාද බැන්දා,මටම කියලා ගෙයක් ගත්තා,දරුවො ලැබුනා.මම මගේ පවුල එක්ක සතුටින් හිටියා.දවසක් මගේ අම්මා මාව බලන්න ගෙදරට ආව.ඇය මාව වසර ගාණකින් දැකලා තිබුනේ නෑ,ඒ වගේම ඇගේ මුණුපුරන් වත් කවදාවත් මිට පෙර දැක තිබුනේ නෑ.
   ඇය දොර ලග සිටියා,ඇයගේ පෙනුම දැකපු මගේ දරුවො ඇයට සිනාසුනා, මම ඇයට කෑගහල කිව්වා "තමුන් කොහොමද අවසරයක් නැතුව මගේ ගෙදරට ආවේ,යනවා යන්න මගේ ළමයි බය කරන්නේ නැතුව" ඇය සෙමින් මෙසේ කිව්වා 'අනේ සමාවෙන්න,මට ලිපිනය වැරදිලා වගේ' එහෙම කියලා ඇය සෙමින් යන්න ගියා.
   දිනක් මට පාසලේ ආදි ශිෂ්‍යය සංගමේ ලිපියක් ආවා ඒ නැවත හමුවකට ආරාධනා කරලා.මම බිරිදට ව්‍යාපාරික හමුවක් තියනවා කියලා ඒකට සහභාගි උනා.ඒකෙන් පස්සේ මම අපි හිටපු පැරණි නිවසට ආවේ කුතුහලය නිසාමයි.මගේ අසල් වැසියෙක් කිව්වේ ඇය මැරුනා කියලා.මගේ ඇහෙන් එක කදුලක් වැටුන් නෑ.ඔවුන් මට ලිපියක් දුන්නා අම්ම මට දෙන්න කියලා තිබුනු.


ආදරණිය පුතා වෙත.
             මම ඔබ ගැන නිතරම සිතනවා,මට සමාවෙන්න ඔබේ නිවසට පැමිණ ඔබේ දරුව්න් බිය වැද්දිම ගැන.මම ගොඩක් සතුටු උනා ඔබ පාසලේ සුහද හමුවට සහහාගි වන බව අහන්න ලැබිලා.නමුත් මට ඔබව දැකිමට ඒමට වෙන එකක් නෑ.මට සමාවෙන්න ඔබ වැඩෙන විට මගේ පෙනුම නිසා ඔබට සිදුවු දුශ්කරතා ගැන.
   ඔබට මතක නැතුව ඇති ඔබ කුඩා දවස්වල ඔබට සිදුවු අනතුර ගැන,එයින් ඔබගේ ඇසක් ඔබට අහිමි උනා.අම්මා කෙනෙක් විදියට මට පැත්තකට වෙලා බලන් ඉන්න බැරිඋනා ඔබ ඇසක් නොමැතිව ලොකු මහත් විම.ඉතින් මම ඔබට මගේ ඇහැක් පරිත්‍යාග කලා.
   ඇත්තටම මට හරිම ආඩම්බරයි මගේ පුතා අලුත් ලොකයක් දකින එක ගැන මම වෙනුවෙන්.මගේ ඇහෙන්.
  මීට
     ආදරණිය මව.

Friday, August 3, 2012

සබදතාව...


   පිරිමි ළමයෙක් සහ ගැහැණු ළමයෙක් එකට සෙල්ලම් කරන්න පුරුදුවෙලා හිටියා.දවසක් පිරිමි ළමයා ලග ටික් බෝල ගොඩක් තිබුනා,ගැහැණු ළමයා ලග රසකැවිලි ගොඩක් තිබුනා.දෙන්නා කතා කරගත්තා මෙවා මාරු කරගන්න.පිරිමි ළමයා ලොකුම ටික්  බෝල  ටික තියාගෙන ඉතුරු ටික ගැහැණු ළමයට දුන්නා.ගැහැණු ළමයා නම් රසකැවිලි ඔක්කොම පිරිමි ලමයට දුන්නා.
  එදින රාත්‍රියේ ගැහැනු ලමයා හොදට නිදා ගත්තා,හැබැයි පිරිමි ලමයට නම් නිදා ගන්න බැරි උනා ඒයාට හිතුනෙම ගැණු ලමයත් ඒයා වගෙම රසකැවිලි ටිකක් හංගගන්න ඇති කියලමයි.
  මේක පුංචි කතාවක්.ඔයා ඔයාගේ සම්බන්දතාවලදි 100%  අවංක නැත්නම්,ඔයා හැම තිස්සෙම සැකයෙන් ඉදිවි අනෙක් කෙනාත් ඔයාට 100% අවංක උනාද,නැත්නම් එයත් ඔයා වගෙමද කියලා...  

Wednesday, August 1, 2012

Black Dot(කලු තිත)


    කුඩා නගරයක වෙළද ව්‍යාපාරිකයින් පිරිසක් ඔවුන්ගේ වාර්ශික රාත්‍රි භොජන සංග්‍රහය සදහා දේශකයකුට ආරාධනා කලා.ඔවුන්ගේ ආර්ථිකය පිරිහිලා,මිනිස්සු කලකිරිමට පත්වෙලා ඒ නිසා ඔවුන්ට උවමනා වුනේ අභිප්‍රේරණ දේශනයක්.
   දේශකවරිය ඇගේ ඉදිරිපත් කිරිම ආරම්භ කලා,ඇය ලොකු සුදුපාට කොලයක් අරගෙන ඒකේ මැද කලුපාට පොඩි තිතක් තියලා පිරිස දෙසට පෙන්නල ඇහුවා ඔයාලට මොනවද පේන්නේ කියල,
එක් අයේක් කිවුවා "මට පෙනවා කලු තිතක් කියලා"
"හොදයි තව මොනවද දකින්න පුලුවන්?"
තවත් කෙනෙක් "කලු තිතක්"
"ඔබලාට පේන්නැත්ද තිතට එහායින් යමක්"දේශකවරිය ඇහුව?
  "නෑ"
හොදයි දේශකවරිය කිව්වා." එතකොට කවුරුවත් දැක්කේ නැත්ද සුදු පාට කඩදාසිය,මම දන්නවා ඔයාල හැමොම ඒක දැක්කා කියල,ඒත් ඔයාලා තොරාගත්තේ මතුපිට තිබුනු කලු තිත."


   "ජිවිතේදිත් එහෙම තමයි,අපි පුරුදුවෙලා ඉන්නේ මතුපිටින් තියන පොඩි පොඩි දේවල් ගැන අවදානය සහ ශක්තිය යොමු කරන්න.ඒත් අපි අවට තියන,සිද්ධවෙන අසිරිමත් දේවල් අමතක කරල කලකිරිමෙන් ජිවත් වෙනව.ප්‍රශ්න කියල අපි කියන ඒවා හරියට අර කලු තිත වගේ,ඒවා හරිම පොඩ්යි,අල්පයි.අපිට පුලුවන් නම් ඇස් හොදට ඇරලා මුලු පින්තුරේ දිහාම බලන්න....."
ඔබත් ඔබේ මුලු අවදානය කලු තිතට යොමු කරන කෙනෙක්ද? 

Sunday, July 29, 2012

රෝහල් කවුලුව


   හොදටම අසනිප වුනු මිනිසුන් දෙදෙනෙක් රෝහලේ එකම කාමරයේ ප්‍රතිකාර ලබමින් සිටියා.එක මිනිසෙක්ට සෑම සවසකම පැයක් පමණ ඇදෙන් නැගිට සිටිමට අවසර තිබුනා ඒ පිරිසිදු වාතය ආශ්වාස කිරිමට.ඔහු සිටියේ කාමරයේ තිබු ඒකම ජනේලය ලග.යාබද ඇදේ සිටි කෙනාට ඇදේම කාලය ගත කිරිමට සිදූනා.ඔවුන් බොහෝ දේ පිලිබදව කතාකලා.
   සෑම සවසකම ජනේලය ලග ඇදේ සිටි කෙනා නැගිට සිටින පැයේදි ඔහු ජනේලයේන් පිටත දකින දේ තම සගයාට විස්තර කිරිමට පුරුදු උනා.ජනේලයෙන් බලපු ගමන් පේන්නේ උද්‍යානයක්,තාරාවො, හංසයෝ වතුරේ පිනනවා,ළමයි සෙල්ලම් කරනවා,ආදරවන්තයන් අත්වැල් පටලාගෙන ඇවිදිනවා හරියට පාරාදිසයක් වගේ.අනෙකා මෙය නොදැක්කත් මවාගන්න පුලුවන් උනා.ඔහුට හිතුනේ ඔහු එහි ජිවත් වෙනවා වගේ.
   මෙසේ දින සති ගත උනා.එක් උදැසනක සාත්තු සේවිකාව  පැමිනෙන විට ජනේලය ලග සිටි රොගියා මියගොස් තිබුනා,ඔහුව එතනින් ඉවත් කලා.අනෙක් මිනිසා සාත්තු සේවිකාවගේන් ඉල්ලිමක් කරා තමාව ජනේලය ලග ඇදට මාරු කරන ලෙස.ඔහුගේ ඉල්ලිම ඉටු කල සේවිකාව පිටවි ගියා.
   ඔහු සෙමින්,වේදනාව නොතකා වැලමිටෙන් එසවි ජනේලයෙන් පිටත බැලුවා,තිබුනේ හිස් බ්ත්තියක් පමණයි.ඔහු මියැදුනු රෝගියා පැවසු   සියල්ල සාත්තු සේවිකාවට පැවසුවා.ඇයගේ පිලිතුර උනේ "ඔහු කොහොමද ඒවා දකින්නේ  ඔහු  අන්ධ පුද්ගලයයෙක්නේ".
ඇය මෙසේද පැවසුවා
"සමහර විට ඔහුට උවමනා වෙන්න ඇති ඔබව ධෙර්යමත් කරන්න"